Nie pamiętam, kiedy wymyśliłem
ciebie. I czy opatrzyłem
oczami wyobraźni, a może ty
opatrzyłeś mnie. Szkicowaliśmy
pewnie -

- duszni w tym spokoju
z oknem na świat odgórny.
Odległy, upadły. Do Wisły
pod balkonem.

piszę autoerotyk - autor
czynności seksualnych
upadłych przed lustrem
zwanym dalej zwierciadłem
własnej duszy - tak mówią

stoję przed zadaniem - stoi mi
włos na głowie niejeden bezsilnie
poddaje się przeciągom

tak bywa - od okien do drzwi 
gdy otworzysz by dojrzeć
trochę świata - skrawek i
pluralizm ludzkich wariacji
zbyt odległych od imion

więc rzucę - majtki w kąt
prosty bezwstydnie
mój

wytoczmy spór, albo potoczmy dyskusję
czy kulę u nogi – jeden pies
powiesz, że ma cztery łapy
a zwłaszcza ogon – i już: wiemy
– brawo – owacja albo owulacja 
nie ma co wnikać w szczegóły – ogólnie
oględnie każdy może powiedzieć co leży
na sercu, na dłoni, czasem
na tacy;  ja? lubię mieć
co żryć

mogłeś przestawić kredens
albo sens na wznak
przecież wiesz
przecież stare

meble śmierdzą
tak czy nie ? pytania są
po to, żeby nie zadawać

kłam mu -

brak ma smak
ma sens i esencję
i zapach - inny
nadmierny w kontekstach
taki głupi sam

Pamiętasz to wrażenie, kiedy masz poczucie
że nagle, że już, że teraz, że więcej
nie.
Ja – znam, ty – znasz, ona – z nami.
Czyli ja mówię, ty słuchasz – zawsze
prawidłowy, słuszny i z miną.
Jak tu nie być, jak tu
być? Zbywajmy; dźwięcznym tak-tak
ułożonym w tok codziennych, a jakże
uroczych konfiguracji, wymieńmy
dla przykładu - pierwszą
z brzegu: ja i ty, ty i ja.
Wymieńmy; znajdziemy jakiś powód
podzielny przez rzeczywistość,

a ona?
Nas.

po co mi język
skoro papada dżdżu

i, i, i, i

wiersz się jeży
na głowie - za dużo

myślisz: za dużo padasz
sory - nie mam nastroju

mam ochotę - morze
wino? albo inne
krople